小雨's profile♧ Rain 『 LovE in SpacE 』PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 02 เคยโง่...แล้วอยากฉลาดไหม
Credit : Web Kapook โง่ที่คิดว่า . . . เรามีความสำคัญกับใครคนหนึ่งมาก จนเค้าขาดเราไม่ได้ โง่ที่คิดว่า . . . การโกหกจะไม่เกิดขึ้นระหว่างคู่รักที่รักกันจริงๆ โง่ที่คิดว่า . . . คำหวานจากปากเค้า เค้าพูดเพราะเป็นห่วงเราจริงๆ โง่ที่คิดว่า . . . เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุด เค้าจะอยู่กับเราเสมอ อ ย า ก ห า ย โ ง่ และ อ ย า ก ฉ ล า ด ไหม. . .? ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . ความพยายามบางครั้ง มันก็เป็นแค่ความพยายาม และมันใช้กับความรักไม่ได้ ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . อย่าหวังว่า ใครจะเห็นเราสำคัญมากไปกว่าตัวเค้าเอง ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คนที่เรารัก . . . บางทีเค้าก็มีคนที่เค้ารัก ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คนที่เราอยู่ใกล้แล้วมีความสุข อาจเป็นคนเดียวกับคนที่ทำให้เราเสียใจที่สุด ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คำหวานจากปากเค้าเค้าพูดเพียงเพราะเค้าชอบพูดคำหวานกับใครๆ เสมอก็แค่นั้น
ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . การโกหกเกิดขึ้นตลอดเวลาไม่ว่าใคร ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คนที่เรารัก อาจเป็นคนเดียวกันกับคนที่ไม่เคยรักเรา ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุด อาจเป็นเวลาเดียวกันกับเวลาที่เค้าหมดรักเราแล้ว คนเรายอมโง่ เพื่อจะได้ไม่ต้องเสียเค้าไป
แต่ก็อยากฉลาดในเวลาเดียวกัน เพื่อจะได้ไม่ต้องเป็นตัวตลกให้เขาหลอก ดังนั้น หากเราคิดจะรักใคร เราต้องรักอย่างมีสติ รักที่บางครั้งยอมโง่บ้าง แต่อย่าโง่ตลอดไป ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
" สำหรับฝนแล้ว รักก้อคือรัก ไม่มีคำว่าโง่หรือฉลาด ทุกๆอย่างที่ผ่านเข้ามามันทำให้เรา เรียนรู้ และเข้าใจมัน "
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: June 04 รักษ์โลกชีวิตก้อเหมือนการออกเดินทาง ในแต่ละวันมีอาไรให้เราค้นพบอยู่ระหว่างทางที่ก้าวเดิน
แล้วในชีวิตของฝน พบเจอกับอาไรบ้าง.... ถ้าถามว่าตั้งแต่จำความได้ มีอาไรที่ดูเหมือนจะเป็นเหตุการณ์ที่อยู่ในความทรงจำ ซึ่งสะท้อนแง่คิดให้เราได้หลายอย่าง ก้อคงเป็นโศกนาฏกรรมต่างๆ ที่มันเกิดขึ้นในช่วง หลายปีที่ผ่านมา วันสองวันมานี้ฝนอ่านหนังสือของหมอพรทิพย์ เรื่อง บันทึกสึนามิ ความน่าสนใจของหนังสือมันอยู่ตรงที่เราได้อ่านรายละเอียดของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากคนที่ทำงาน และอยู่ที่ศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบภัยจริงๆ ฝนเห็นถึงความยากลำบากของการขุดหาซากศพ จากทั่วทุกทิศที่โดนสึนามิเข้าถล่ม ซึ่งมันอาจจะเป็นเกาะทั้งเกาะ ตำบลทั้งตำบล หรือแม้แต่ จังหวัดทั้งจังหวัด ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ที่จะหาซากของคนจากซากข้าวของที่กระจุยกระจายมากมายขนาดนั้น ยิ่งเวลาผ่านไป เมื่อซากเน่า การค้นหาจะว่าง่ายก้อง่าย (จากการโชยของกลิ่นซาก) จะว่ายากก้อยาก (มากๆๆๆ) เพราะเมื่อศพเน่าแล้วจะแยกไม่ได้แล้วว่า เป็นใคร ชายหรือหญิง เด็กหรือโต หรือกระทั่ง คนไทยหรือชาวต่างชาติ งานทั้งหลายจะมีอาสาสมัครที่ลงพื้นที่ไปช่วยหมอพรทิพย์ จัดการศพพวกนั้น เราว่าเรานับถือน้ำใจเค้า ที่ทำงานที่คนทั่วไปต้องยอมรับว่า "รับไม่ได้" เพราะมันเป็นงานที่เกี่ยวกับศพ ผ่าศพ ชันสุตรศพ ฯลฯ ฝนเองก้อยอมรับว่าทำใจทำไม่ได้ เพราะเป็นโรคปอด (ปอดแหก) แต่อาสาสมัครที่นี่เค้าทำโดยที่ไม่ได้รับค่าจ้าง เค้าทำไปเพราะอยากช่วยให้คนตายกับญาติได้เจอกันจริงๆ (แต่ไม่ใช่แบบมาเข้าฝันนะ) ยอมรับว่าอินกับหนังสือเล่มนี้พอสมควร เพราะมีตอนนึงที่หมอพรทิพย์เล่าว่า เวลาที่ญาติของคนตายมาตามหาศพ เค้าก้ออยากให้หากันพบ เพราะว่าญาติจะได้พาคนตายกลับไปทำบุญที่บ้าน อย่างน้อยพวกเค้าจะได้ไม่จากกันไปตลอดชีวิต วันหนึ่งมีผู้หญิงท้องมาตามหาสามี บอกว่าทำงานอยู่บริเวณโรงแรมที่โดนสึนามิถล่ม เทียวมาหาอยู่หลายวัน ใบหน้าเศร้าหมอง เพราะไม่เจอสักที เค้าหาจนกระทั่งไปเจอศพของสามี แล้วก้อรีบหาหลักฐานเพื่อมารับศพกลับไป ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม (เค้าคงไม่ได้ดีใจที่สามีตายหรอก แต่ดีใจที่อย่างน้อยได้ศพกลับไปทำพิธีกรรมมากกว่า) หมอพรทิพย์ก้อคิดอยู่เลยว่า ช่างเป็นภาพที่น่าสลดใจ ภรรยาดูรักสามีมากแต่ว่าเด็กในท้องต้องมากำพร้าพ่อจากเหตุการณ์ครั้งนี้ สามวันต่อมา ก้อมีผู้หญิงมาตามหาสามีอีก แต่พอตรวจสอบดู เป็นผู้ชายคนเดียวกับหญิงอุ้มท้องที่มารับไปแล้ว แต่รายนี้ไม่สนใจศพ มาดูว่าเสียชีวิตแล้วจริงหรือไม่ เอาทะเบียนสมรสมาเป็นหลักฐานและขอใบมรณบัตรไปเท่านั้น มันน่าคิดเนอะว่าผู้หญิงที่อุ้มท้องจะรู้ไหมนะว่าตนเองจดทะเบียนสมรสซ้อน แต่ฝนว่าก้อดีนะที่เค้าไม่รู้ความจริง เพราะเค้าเองจะได้ไม่ต้องเสียใจไปมากกว่านี้ มีอีกหลายประเด็นที่หมอพูดในหนังสือเล่มนี้ แต่ฝนว่าหลังๆมันดูจะเครียดไปหน่อยอ่ะ พออ่านเล่มนี้จบปวดหัวเลย เพราะมันทำให้เรามองเห็นอาไรได้หลายอย่าง ทั้งจากสื่อ จากรัฐบาล และพวกมือถือสากปากถือศีล แล้วพอยิ่งคิดมานก้อยิ่งเครียด (ซะงั้น)
แต่ประเด็นที่ฝนมองแล้วมันเป็นเรื่องดี (ในชะตากรรมอันเลวร้าย) ที่เวลาเกิดเหตุการณ์อะไรที่มันสะเทือนขวัญ แล้วมีคนอื่นๆที่เดือดร้อน ฝนจะเห็นว่าในเวลานั้นมีคนดีมีน้ำใจอยู่เยอะมาก เรามองว่าทุกคนอยากช่วยให้เค้าคลายความเดือดร้อน คนไทยจริงๆแล้วมีน้ำใจนะ แต่ฝนมองว่าบางครั้งสถานการณ์ในชีวิตประจำวันมันทำให้คนไทยยิ้มยากอยู่สักหน่อย มันเป็นเรื่องของปากท้องด้วย แต่ถ้ามองโดยเนื้อแท้แล้ว เวลาที่เราทุกๆคนลำบากร่วมกัน เราจะรักกัน แล้วก้อพร้อมจะช่วยเหลือกัน แต่ทำไมต้องรอให้ลำบากก่อนล่ะ ตอนนี้ เวลานี้ก้อทำได้นะ เรื่องของเรื่องม่ายด้ายอยากจาคุยเรื่องเครียดๆเล้ยย พอดีว่าช่วงนี้อาจเป็นเพราะมีภัยธรรมชาติติดกันจากหลายๆที่ในเอเชีย มันเหมือนว่าใกล้ตัวเรามากขึ้นแล้ว ทั้งนาร์กิส วาตภัยที่เค้าเจอคล้ายๆกับสึนามิของคนไทย แล้วก้อแผ่นดินไหวที่จีน ก้ออยากให้กำลังใจคนที่เดือดร้อนให้เค้าคลายจากความทุกข์ไวไว เราคนไทยเองพอช่วยเหลืออาไรเค้าได้ก้อช่วย ใจเขาใจเรา ส่งเสื้อผ้า ของอุปโภคไปให้ อย่างน้อยก้อส่งใจไปนะ วันพรุ่งนี้ได้ยินคุณสรยุทธ์บอกว่าเป็นวันสิ่งแวดล้อมโลก คิดว่าปีนี้และต่อๆไปคงมีการรณรงค์เกี่ยวกับภัยธรรมชาติ และภาวะโลกร้อนมากขึ้น พวกเราก้อช่วยกันลดโลกร้อนกันนะ ฝนขอให้โลกสงบสุข April 08 加油 加油 吧!!ตอนนี้นับดูก้อทำงานมาได้ 3 ปีแล้ว
เริ่มทำงานกับที่แรกได้ปีกว่าๆ ส่วนที่ปัจจุบันก้อใกล้จะครบสองปีแล้ว ชีวิตการทำงานยัง เดิมๆ เรื่อยๆ ไม่มีอาไรแปลกใหม่ หวือหวา อยากจะเป็นคนที่ดีพอ ขยันพอ และกระตือรือร้นพอ จังเลย เวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหก ยังจำได้ว่าตอนเด็กๆ แม่ยังขับมอเตอร์ไซค์ไปส่งที่รร.อยู่เลย ตอนนั้น เพิ่งย้ายมาจากบ้านนอก แม่อยากให้มาเรียนที่กรุงเทพฯ เพื่อให้สอบเข้าสตรีวิทย์2ให้ได้ แม่ก้อหาครูเก่งๆมาสอนพิเศษทุกวันหลังเลิกเรียน ขับมอไซค์นี่แหละไปส่งที่เรียนพิเศษทุกเย็น พอสอบเข้าได้ แม่ดีใจใหญ่เลย แม่บอกว่าเรียนที่นี่โอกาสดีกว่า อยู่บ้านนอกไม่มีอาไรหวือหวาก้อจิง แต่จะเสียเพราะเพื่อนได้ง่ายๆ ฝนว่ามันก้อจิงนะ เรียนที่สตรีวิทย์2มันเหมือนเปิดโลกใหม่ของเรา ได้เจอเพื่อนดีดี ครูเก่งๆ เพื่อนดีก้อชวนเราไปเรียนโน่น เรียนนี่ ชวนกันเรียน มันก้อสนุกดีนะ เรียนก้อไปเรียนด้วยกัน เลิกจากเรียน ก้อไปเที่ยวด้วยกัน ทำให้รู้ใจกันมากยิ่งขึ้น แม่เค้าอยากให้ฝนเรียนต่อที่จุฬาฯ ความคิดฝนตอนนั้นคือ มันสูงเกินเอื้อม ฝนไม่ได้เก่ง เรียนก้ออยู่ระดับปานกลาง ขยันก้อเป็นพักๆ ตามเพื่อน แม่คาดหวังเกินไปมั้ง แม่เล่าให้ฟังว่า ลุงกับป้าก้อทำงานที่จุฬาฯ เวลาแม่ไปหาท่านทีไร แม่เห็นน้องๆนิสิต เดินไปเรียน แม่มองอย่างชื่นชม แม่อยากให้ลูกแม่ ได้สวมเครื่องแบบนั้น แม่คงจะมีความสุขที่สุดเลย คำพูดของแม่เหมือนเป็นแรงบันดาลใจ ฝนจึงต้องตั้งใจทำมันให้ได้ วันที่ฝนบอกแม่ว่า ฝนสอบเข้าจุฬาฯได้แล้ว รอยยิ้มดีใจของแม่ฝนยังจำได้ และฝนก้อได้เห็นมันอีกครั้งในวันที่ฝนได้รับปริญญา 10 กว่าปีในชีวิตการการศึกษาของฝน มันหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งไปเลย ผ่านเลยมาจนมีวันนี้ ฝนว่าฝนยังเป็นเด็ก ยังไม่รู้จักโต ยังตัดสินใจอาไรไม่เด็ดขาด จะทำอาไรทีก้อต้องโทรไปปรึกษาแม่กับพ่อ แม้แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆ ในช่วงนี้ ฝนมีปัญหาเครียดเรื่องการซื้อคอนโด เรื่องสัญญาจากเจ้าของเก่า ฯลฯ ฝนกลัวทำได้ไม่ดี ตัดสินใจไม่ถูก กลัวจะถูกเอาเปรียบ กลัวจะเลินเล่อ เกินกว่าเหตุ สิ่งเหล่านี้ ก้อได้แม่กับพ่อคอยเป็นกำลังใจมาตลอด คอยช่วยแก้ปัญหา ช่วยเหลือ สนับสนุน ทุกสิ่งอย่าง อีกไม่นาน ก้อจะได้ย้ายเข้าไปอยู่แล้ว เป็นสมบัติชิ้นแรกที่สร้างจากน้ำพักน้ำแรงของเราเอง พ่อกับแม่ เค้าก้อดูจะภูมิใจอยู่ไม่น้อย ต้องขอบคุณที่เค้าคอยสนับสนุนเราตลอด อยากฝากให้กำลังใจน้องๆที่จะเอนทรานส์ในปีนี้ หรือน้องๆที่กำลังเรียนอยู่ อยากให้คิดถึงพ่อกับแม่ของเราให้มากๆ เค้าจะคอยให้กำลังใจเราอยู่เสมอ ..ไม่ว่าผลลัพธ์จะสมหวังหรือผิดหวัง .. ก้อพยายามตั้งใจทำสิ่งที่เรากำลังทำอยู่นั้นให้ดีที่สุด
พ่อแม่เค้าจะคอยดูเรา จนถึงวันที่เราสามารถเดินไปได้ด้วยตัวเราเอง สู้ๆๆ
March 26 咱们爱着的地方จะอยู่ตรงนี้ ตรงที่ที่เรารักกัน
ja yoo dtrong nee dtrong tee tee rao rak gan I'm going to remain here in this place, the place where we fell in love. ได้พบเธอในหัวใจอยู่ทุกวัน ก็เพียงพอแล้วไง
daai pop ter nai hua jai yoo took wan gor piang por laew ngai Being able to see you in my heart everyday is already enough. February 27 แต่งได้ไง
แต่พอถึงท่อน hook "ปากคอยบอกว่ารักเธอคนเดียว จะมีแค่เธอในใจ แต่แล้วก็คิดนอกใจ...เลวใช่ไหม" คือเนื้อหาเพลงมันคือ ไอ้คนนี้มีใครอีกคน คิดนอกใจ และยอมรับว่าเป็นคนใจร้าย เป็นคนเลว แสดงว่าที่แต่งเพลงมา ด่าๆ มาทั้งหมด ไม่ได้ด่าตัวเอง มันด่าแฟนมันอยู่ ฝนเอง คนฟัง พอฟังเสร็จก้อคิดว่า...เง้อ มันแต่งได้ไงวะ - -" ความรักแบบนี้ มันมีด้วยหรอ รักกันจิงๆ หรือว่าคบกันเพื่อประชดไปวันๆ ไม่เหงมีความสุขเลยเนอะ
เพลง เลียนแบบเธอ นักร้อง Dr.Fuu
December 25 เปลี่ยนไม่ได้บางครั้ง ความรู้สึกที่เรา คิดไปเอง มันอาจจะทำให้เข้าใจผิดได้
ถ้า หาก เรา ไม่ ปรับ ความ เข้า ใจ กัน
..........
ศิลปิน : วิเชียร ตันติพิมลพันธ์ อัลบั้ม : เพลงประกอบละคร "รักแปดพันเก้า" เพลง : เปลี่ยนไม่ได้ ฉันรู้ว่าทำเธอน้อยใจ อยากบอกว่าเสียใจ กับนิสัยที่ฉันเป็น ทำให้เธอต้องวุ่นวาย ต้นเหตุเพราะฉันเอง ยิ่งนานเธอคงยิ่งเหนื่อยใจ * ไม่ค่อยอ่อนหวานกับเธอเท่าไหร่ ไม่ค่อยมาใส่ใจ ไม่เหมือนอย่างคนรักกัน แต่ถ้าเธอหวังให้คนอย่างฉัน ซักวันจะเปลี่ยนไป แล้วเป็นคนใหม่ของเธอ ** ฉันเปลี่ยนตัวเองไม่ไหว ยังไงก็เปลี่ยนไม่ได้ เคยลองเปลี่ยนดูสุดท้าย ก็กลับมาเป็นเหมือนเคย เหมือนใจที่มันรักเธอ ไม่มีวันเปลี่ยนไปได้เลย ไ ม่ มี ซั ก วั น . . . ที่ ฉั น รั ก เ ธ อ น้ อ ย ก ว่ า เ ดิ ม คนดีอยากให้เธอเห็นใจ อยากให้มองฉันใหม่ ในมุมที่เธอไม่เข้าใจ เธอจะเจอความรู้สึก ที่อยู่ลึกๆข้างใน ว่าใจยังแคร์ยังห่วงเธอ November 21 ถ้าในโลกนี้ไม่มี...
ถ้าในโลกนี้ไม่มี...
Credit : D.I.Y. by Narongvit ถ้าในโลกนี้ไม่มี สิ่งเตือนความจำให้คิดถึงอดีต ไม่มีเพลงให้ได้ยิน ไม่มีรูปของสองเราสักใบ ให้เห็นยามห่างไกล ทุก เรื่อง ราว ที่ เกิด กับ สอง เรา ทุก นาที ไม่ ว่า จะ ดี ร้าย จะไม่เลือนหายไป ตามวันและเวลา ฉันจะเก็บความทรงจำ ไว้ในลมหายใจ ที่มีอยู่ จะดูแลให้ดี ไม่ต้องมีของเพื่อเตือนความทรงจำ เพราะมันไม่สำคัญ มากไปกว่า
เก็บในลมหายใจ ตลอดไป ถ้าในโลกนี้ไม่มี กระดาษให้ฉันเขียน เพื่อบันทึกอดีต ไม่เคยได้ข้อความอีก ไม่ผ่านไปที่สองเราเจอะกัน ให้นึกถึงวันนั้น ......
......
......
ตลอดไป October 16 ..ไม่อาจเป็นคนของเทอ........................... ฉันรู้ตัวเสมอ เธอ ไม่ คิด มี ใจ เมื่อเธอก็มี คน ของ เธอ และฉันก็รู้ เขา รัก เธอ ฉันคงต้องเก็บไว้ คำ ว่า ฉัน รัก เธอ ...............
September 19 ก้อมาน no idea ที่จะอัพแบบว่าช่วงนี้หายไปนาน แมงมุมจะมาเกาะเต็มสเปซแร้ว
หุหุ ก้อมาน no idea ที่จะอัพเลยย อ่ะจ้ะ ยังไงวันนี้ก้อลองทำแบบทดสอบกันไปก่อนละกันนะจ้ะ
เจ้าขอเครดิตก้อเป็นเมล์ มาจากปิงปองอ่าจ้ะ (เพื่อนคนนี้หายไปนาน ส่งเมลมาทีก้อถูกใจฝนซะเหลือเกิน)
วันนี้ฝนมีแบบทดสอบมาให้ทำจ้า
อยากรู้ไหมว่า พลังดึงดูดคุณมีมากน้อยแค่ไหน? เตรียมกระดาษกะปากกามาจด (หรือครายจำไหวก้อจำเอา แต่อย่าแอบดูเฉลยก่อนเน้ออ)
1. มีปาท่องโก๋ 1 คู่ ปาท่องโก๋คู่นี้วางอยู่ที่ไหน ? a. ร้านขายกาแฟ b. โรงอาหาร โรงเรียน c. บ้าน d. โรงแรม 2. มีตะเกียบ 1 คู่ ตะเกียบคู่นี้กำลังถูกใช้คีบอะไร ? a. ลูกชิ้น b. ผัก c. ปลาทอด d. เส้นก๋วยเตี๋ยว 3. ใครกำลังกินขนมครก ? a. นักเรียน b. แม่บ้าน c. นักธุรกิจ d. ศิลปิน 4. มีช้อนส้อม 1 คู่ ใครในครอบครัวคือเจ้าของช้อนส้อมคู่นี้ ? a. ลูกชาย b. ลูกสาว c. พ่อ d. แม่ 5. คุณซื้อรองเท้ามา 1 คู่ รองเท้าคู่นี้ถูกซื้อมาจากที่ไหน ? a. ตลาดนัด b. ริมทางเท้า c. ร้านขายรองเท้าโดยตรง d. ห้างสรรพสินค้า 6. นักเรียนกำลังใช้ยางลบ ลบรอยดินสอที่เขียนในสมุดวิชาใด ? a. คณิตศาสตร์ b. ภาษาไทย c. สังคมศึกษา d. ศิลปศึกษา 7. มีสามี - ภรรยา 1 คู่ สามี-ภรรยาคู่นี้แต่งงานกันมาแล้วกี่ปี ? a.15 ปี b.18 ปี c.22 ปี d.25 ปี 8. นกที่กำลังโผบินในท้องฟ้า กำลังบินไปทิศใด ? a. เหนือ b. ใต้ c. ตะวันออก d. ตะวันตก คะแนนจ้า ข้อ 1 a=10 b=5 c=1 d=0 ข้อ 2 a=10 b=1 c=5 d=5 ข้อ 3 a=5 b=5 c=1 d=10 ข้อ 4 a=10 b=5 c=5 d=1 ข้อ 5 a=5 b=5 c=1 d=10 ข้อ 6 a=0 b=5 c=10 d=5 ข้อ 7 a=1 b=1 c=10 d=5 ข้อ 8 a=5 b=5 c=10 d=1 60-80 คะแนน = กลุ่ม A 45-59 คะแนน = กลุ่ม B 20-44 คะแนน = กลุ่ม C 19 หรือต่ำกว่า = กลุ่ม D เฉลยจ้า กลุ่ม A พลังจิตที่ทำให้คุณผูกพันกับคนง่ายแต่ไม่นาน พลังจิตที่มีอยู่ในตัวคุณช่วยเสริมให้คุณเป็นคนที่ช่างผูกพันกับผู้คนได้ง่ายเสียเหลือเกิน
แค่รู้จักพูดคุย คลุกคลีใกล้ชิด แม้เวลาจะไม่นานนัก คุณก็จะรู้สึกคุ้นเคยผูกพันกับคนๆนั้น
อยากเป็นเพื่อนที่สนิมมากกว่านี้รู้สึกดีงามกับเขา ทั้งๆที่เขาอาจ รู้สึกเฉยๆ กับคุณ
แต่ความผูกพันที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วนี้กลับไม่อยู่นานนักคุณก็ลืมความผูกพันนั้นไป
ซึ่งไม่ใช่นิสัยที่ไม่ดีแต่อย่างใด เพราะเท่ากับว่ามันช่วยทำให้คุณไม่ต้องรู้สึกผูกพันกับคนที่ไม่จริงใจกับคุณ
กลุ่ม B พลังจิตดึงดูดให้คนผูกพันกับคุณ พลังจิตที่มีอยุ่ในตัวคุณช่วย ดึงดูดคนให้เกิดความผูกพันกับคุณจนคุณรู้สึกแปลกใจอยู่บ่อยๆ แม้ว่าคุณจะรู้จักกับคนนั้นๆไม่นาน เขาก็จะแสดงให้เห็นถึงความผูกพันที่มีต่อคุณโดยคุณอาจจะยังไม่รู้สึก
ผูกพันอะไรมากนัก รวมไปถึงเพื่อนใกล้ตัวหรือคนรักที่เมื่อคบกัน เขาก็จะมีความผูกพันกับคุณ
ซึ่งถือว่าเป้นโชคดีของคุณเลยทีเดียวที่ใครๆ ก็มอบ ความรู้สึกดีๆ ที่เรียกว่า " ความผูกพัน " นั้นให้คุณ กลุ่ม C พลังจิตทำให้คุณผูกพันกับคนนาน พลังจิตที่มีอยู่ในตัวคุณช่วยเสริมให้เมื่อคุณผูกพันกับใครแล้ว ก็จะมีความผูกพันที่ยาวนาน ไม่ว่าจะเป็นความผูกพันของเพื่อน เช่น แม้จะเป็นเพื่อนเก่าที่จากกันแต่คุณก็ยังรู้สึกผูกพัน
จะติดต่อเพื่อสานความสัมพันธ์นั้นไว้ไม่ให้จางหาย หรือแม้จะเป็นเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปี แต่คุณก็รำลึกถึงเขาเสมอ หากคุณกลับมาเจอกันความผูกพันนั้นก็ไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม
กลุ่ม D พลังจิตทำให้คุณผูกพันกับคนยาก พลังจิตที่มีอยู่ในตัวคุณทำให้คุณไม่ค่อยจะรู้สึกผูกพันกับใครๆง่ายนัก แต่ไม่ใช่ว่าคุณจะไม่ผูกพันกับใครเลย หากว่าระยะเวลาในการคบกันยาวนานและได้ทำกิจกรรมหลายอย่าง และมีประสบการณ์ร่วมกัน คุณก็จะผูกพันกับเขาได้ และคุณก็เลือกที่จะผูกพันมากเฉพาะกับบางคน เช่น ถ้าเพื่อนในกลุ่มมี 6 คน
คุณอาจจะสนิทกับทุกคนก็จริงแต่คุณจะผูกพันเป็นพิเศษกับเพื่อนบางคนเท่านั้น
ใครที่คุณผูกพันด้วยจึงถือว่าโชคดีเหลือเกิน เป็นไงมั่งจ้ะ เฉลยเค้าว่ามามันตรงใจเรา รึป่าวอ่ะ
สำหรับฝนเองทำได้กลุ่ม B ก้อโอเคนะ แต่ฝนว่าฝนออกจะเป็นกลุ่ม D มากกว่าอ่ะ
- - - - - ว่าจิงป่ะ? August 19 "การกระทำ" ไม่สำคัญเท่า "ความคิด"...เรื่องมันมีอยู่ว่า...
สมัยก่อนนู้น....ในช่วงหน้าแล้ง ฝนไม่ตกตามฤดูกาล ชาวบ้านทั่วทุกหย่อมย่าน มะมีน้ำจะใช้
แล้วผู้ใหญ่ในหมู่บ้านก้อเลยมีความคิดจะจ้าง ผู้รับเหมา มาขนน้ำจากแม่น้ำมาให้ชาวบ้านได้ใช้
อื้ม ก้อมีคนประมูลได้ 2 เจ้า แบ่งงานกันทำ ติ๊ต่างว่าชื่อ นายมุมานะ กะ นายรู้รอบ
วันแรกหลังจากประมูลได้ นายมุมานะ ก้อตื่นตั้งแต่เช้า ออกไปยังแม่น้ำ เพื่อแบกน้ำเข้ามาที่หมู่บ้าน เพื่อเป็นน้ำสาธารณะให้แก่ชาวบ้านได้ดื่ม-กิน ทำเช่นนี้ทุกๆวัน ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
เวลาก้อผ่านไปถึงสองอาทิตย์แล้ว แต่นายมุมานะ ก้อยังไม่เห็น นายรู้รอบ มาทำงานแบกน้ำให้ชาวบ้านเลย ในใจนายมุมานะ ก้อคิดว่า
"อื้ม...ก้อดีเหมือนกัน นายรู้รอบไม่ยอมมาแบกน้ำ ส่วนแบ่งทั้งหมดก้อตกเป็นของเรา"
เวลาผ่านไปประมาณเดือนหนึ่งได้ นายรู้รอบก้อกลับมาที่หมู่บ้าน
พร้อมกับอุปกรณ์ เครื่องมือเยอะแยะเลย
นายรู้รอบ เริ่ม ติดตั้ง ระบบส่งน้ำ จากแม่น้ำ ส่งตรงมายัง หมู่บ้าน ด้วยอุปกรณ์นั้นๆ
คนในหมู่บ้านได้ใช้น้ำของนายรู้รอบ อย่างสะดวก สะอาด และ สบาย
(กว่าน้ำของนายมุมานะ เหอๆ)
และเมื่อเวลาผ่านไปนายมุมานะแก่ตัวลง ไม่มีเรี่ยวแรงที่ "แบกน้ำ" มายังหมู่บ้านได้อีกต่อไป
เมื่อต้องการยกกิจการให้ลูกชายทั้งสองของเขาต่อ ลูกชายก้อไม่ต้องการ
เนื่องจากเห็นถึงความเหนื่อยยากมาทั้งชีวิตของผู้เป็นพ่อ
ต่างจากนายรู้รอบ...
ที่ไม่ต้องออกแรงไปแบกน้ำให้เหนื่อย ด้วยระบบที่เขาสร้างขึ้นมาจาก "ความคิด" ในเบื้องต้น
อีกทั้งสามารถขยายกิจการระบบส่งน้ำของเขา ไปยังหมู่บ้านอื่นๆ ได้อีก
(ช่างน่าอิจฉา อาไร ขนาดนั้น)
นิยายปรำปราข้างบน เป็นตัวอย่างเรื่องเล่าส่วนหนึ่งในหนังสือเรื่อง
Rich dad's Poor dad' : Cashflow Quadrand
ฝนลองยืมจากห้องสมุดมาอ่านเล่นๆ ได้ประโยชน์มากๆ เรยจ้า อ่านแล้วก้อได้คิดเยอะเลยอ่ะ
(แกมสะท้อนตัวเองนิดๆ ทียังเหนื่อยกายทำงานงกๆ ไม่ได้คิดการใหญ่ ทำไรเป็นชิ้นเป็นอัน)
ชอบเรื่องเล่า เรื่องนี้อ่ะ อ่านครั้งเดียว ก้อ "ติดอยู่ในหัวใจ" เลย ก้อว่าได้
เราหลายคนก้อคงคิดอยากจะเป็นให้ได้อย่าง นาย รู้รอบ ใช้ "สมอง" เพียงครั้งเดียว
เพื่อได้ปลายทางของชีวิต ที่สบายไม่ต้องเหนื่อยกาย ทำไปจนแก่ *-*
ว่าแต่ แร้วเมื่อไหร่ เรา จะ ก้าวข้ามความกลัว แล้วมุ่งไปสู่เป้าหมายที่เราหวังไว้ซะทีหล่ะ
- - Dare to Dream and you can make it TRUE - -
(มานจะเครียดไปรึป่าวว๊า เขียนบล็อกคราวนี้) August 06 Dear mama - - 世上只有妈妈好สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์วันแม่
อย่าลืมเป็นลูกที่ดีของท่าน ในทุกๆวันนะคะ ไม่ใช่เฉพาะวันสำคัญๆ ล่ะ
ลองฟังเพลงในสเปซดูนะ ฝนขอแปลให้ฟังท่อนนึงละกัน
ฟังๆไปก้อลองหลับตานึกดูนะ ว่าคิดไปถึงใครเอ่ย
"谢谢你如此温柔
捧着爱情静静等候 我的双手 其实同样在颤抖" "Thank you for your solfly love to hold my both hands"
 เย่ เย่ สุดสัปดาห์ นั่งรอ นั่งฝัน (เพลงเก่าไปมั้ยอ่า)
วันศุกร์นี้ฝนขอ ลากลับบ้าน น๊ะจ้ะ
July 07 我的爱 so sweetมีเพื่อนส่งเว็บภาษาจีนมาให้ พอดีเปิดไปเจอเรื่องขำๆ เลยเอามาฝากจ้า
(credit by : chinesepod.com)
小孩带着一张假的纸币进了玩具店，要买一架玩具飞机。
伙计说 ：“小朋友啊，你的钱不是真的！”
小孩回答 ：“难道你的飞机是真的？！” เด็กน้อยเอาแบงค์กาโม่เดินเข้าไปที่ร้านขายของเล่น เพื่อจาซื้อเครื่องบินบังคับ
คนขาย : หนูจ๊ะ เงินนี่มันไม่ใช่ของจริงหนิ!
เด็กน้อย : อ้าว อย่าบอกนะว่า เครื่องบินของคุณเป็นของจริง??!!
เฮ้อ...ขำจิงๆ นู๋น้อยคิดได้ไงเนี่ย
เอาเพลงมาฝากเพลงนึงจ้า
บังเอิญไปเจอเพลงจีน (หรืออาจจาเป็นของใต้หวัน) มาเพงนึง
ฟังครั้งแรกก้อชอบเลย น่ารักมาก .. แม้ว่าจาแปลความหมายม่ายออกก้อตาม หุหุ
คนร้อง ทั้งผู้ชายและผู้หญิงก้อน่ารัก (",)
ว่าแต่..ใครรู้ว่าชื่อเพลงอาไร บอกนู๋ฝนด้วยนะจ้ะ
จาไปหามาฟัง งิ งิ June 11 สิ่งที่ฉันเป็น...What I am is what I am, so make your plan just let me go.
เป็นแค่หนึ่งคนนี้ ที่รู้ดีกับหนทางของใจ
I am a person who knows where I stand. เป็นแค่หนึ่งคนนี้ ที่รู้ตัวว่าไม่ดีเหมือนใคร I am a person who knows that I am not as good as others. อยู่กับความเป็นจริงกับสิ่งที่เป็นไป I live in real world and it is a fact. เธอก็หนึ่งคนนั้น ที่หวังดีให้ฉันเป็นเหมือนใคร You are also someone who hopes that I can be like others. เธอก็อยู่ตรงนี้ แต่ว่าเราช่างเหมือนไกลแสนไกล You are here with me but it seems like we are far apart. ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแต่จำใจ In the end we have to part, it hurts but I have to do it. ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกัน จนสุดหนทาง I am thankful we were able to share our lives together till now. จากกันวันนี้เธอคงผิดหวัง You may be disappointed that we have to go our separate ways. แต่ดีกว่าต้องทรมานกับ...สิ่งที่ฉันเป็น But it is better than to suffer with the way I am. June 03 คุณครูคับ...วันเสาร์อีกแว้ว เหนื่อยๆๆๆ
วันนี้มีสอนภาษาจีนประถม แล้วก้อเหมือนทุกๆเสาร์ ก่อนสอนก้อตื่นเต้นมากมาย
ตื่นแต่เช้า า า า เตรียมตัวไปหาเหล่าซือลีที่บ้านก่อน แล้วค่อยไปที่สอนพร้อมๆกาน
ระหว่างรอเหล่าซือลี สอนเด็กม.ปลายกลุ่มนึงอยู่ ฝนก้อทวนเรื่องที่จาสอนเด็กๆวันนี้
ไอ้เรื่องที่จาสอน ฝนก้อเตรียมมาหลายอาทิตแระ ā á ǎ à ก้อวนอยู่อย่างนี้
สอนไปยังไม่ค่อยคืบหน้าไปเท่าไหร่ (เวลามานน้อยเหลือเกิน)
แต่ที่ตื่นเต้นนี่ คือต้องสอนร้องร้องเพลงจีนอยู่เพลงนึง เนื้อเพลงฝนยังไม่ค่อนคล่องเลย แล้วสอนเพลงจีน ให้เด็กประถมร้องตามเนี่ย ไม่หมูเลยนะคะ
คิดหนักเหมือนกัน ทามงัยดีว๊า
 บ่ายโมงเข้าสอนรอบแรก เด็กๆ ป่วนๆ ท้างน้าน เราก้ออาศัย ใบรายชื่อ (กายสิทธิ์)
คุยกันนัก ก้อเรียกชื่อ ลุกขึ้นยืน ā á ǎ à ออกเสียงๆๆ
ได้ผลแหะ เงียบกันเป็นแถว เด็กคงกัวถูกเรียกชื่ออ่ะ ตั้งใจกันมั่กๆ
สอนไปซักพัก ก้อต้องเริ่มสอนเพลงแล้วล่ะ ก้อเขียนเนื้อไทยตัวใหญ่ๆ บนกระดานเลย
ให้ออกเสียงตามกระดาน ก้อกำชับให้พยายามอ้าปาก ฝนก้อเปิดเพลงไป
อ้าปาก จิงๆอ่ะ เด็กๆ อ้าปากค้างเลย ร้องตามไม่ทันเพลง จับจังหวะไม่ถูกเลย
ทำ ไง ดี ล่ะ เนี่ย
...เจี๊ยบมาแย้ว ฝนก้อให้ยัยเจี๊ยบเข้ามาช่วย... ช่วยกันร้องสดบ้าง เปิดเพลงบ้าง
เล่นเอาเสียงแหบไปเลย พอหมดคาบฝนก้อฝากน้องๆกลุ่มที่ต้องเต้นเพลงนี้
ไปซ้อมเต้นกะเจี๊ยบก่อน
ก่อนออกจากห้อง มีน้องผู้ชายคนนึง เดินหน้าซื่อๆเข้ามาหาฝน..
ลูกศิษย์จอมป่วน : "คุณครูคับ.."
ฝน : "ว่าไงคับ"
ลูกศิษย์จอมป่วน : "เพื่อนผมอ่ะคับ..(ว่าพลางชี้มือปายยยที่เพื่อน)
เค้าบอกว่า คุณครูดูใกล้ๆแล้วตัวใหญ่"
ฝน :
 (เด็กหนอเด็ก ซื่อจิงๆ)ฝนก้อไปสอนต่ออีกรอบ คราวนี้ก้อคล้ายๆห้องแรก แต่เด็กโตขึ้นมาหน่อย
รอบสองแระ ก้อง่ายขึ้น พอไหวอยู่นะ ^ ^ แต่เหนื่อยแหกปากสอนร้องเพลงอ่า หุ หุ
 สอนเสร็จก้อต้องขึ้นไปช่วยยัยเจี๊ยบฝึกซ้อมเด็กเต้น ภาพแรกที่ฝนขึ้นไปเห็นคือ..
เด็ก ปามาณ 7-8 คน รุมยัยเจี๊ยบอยู่คนเดียว แล้วแต่ละคนซนใช่ย่อย
....ยิ่งกว่าจับปูใสกระด้งอีก.... เพื่อนเอ๋ย น่าจ๋งจ๋าน
ฝนก้อไปทวนท่ากับน้องๆที่เจี๊ยบสอนไปก่อนหน้านี้ แต่เอ่อ ขอโทดค่ะ
เปิดเพลงมาปุ๊บ นึกท่าม่ายออก เต้นผิด เต้นถูก เด็กๆ งง เลย -*-
(พอสอนเสร็จยัยเจี๊ยมมาเล่าให้ฟังว่าน้องๆไปฟ้องว่าครูฝนเต้นมั่ว เหอๆ ครูผิดไปแว้ว)
ก้อสอนกันไปเรื่อยๆ สักพักพระเอกขี่ม้าขาวก้อมาช่วย 555 คุณครูโต้ง(จอมโหด)
เค้าเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ มาช่วยสอน step left and right เด็กๆ โอ้ว "นู๋ ทำ ได้"
มาช่วยกานสอน step นู๋ๆ จนถึง 5 โมงเย็น กว่าๆ แน่ะ
สรุป ฝน เจี๊ยบ โต้ง ก้อต้องโดดเรียนจีนกันโดยถ้วนหน้า เหอๆ ชีวิตมานเส้า
........... บลา บลา บลา เยอะมาก เหนื่อยมาก พิมม่ายไหวแระ ................
May 27 Thanks GOD it's weekend.ชอบ วลี ข้างบนนี้จังเลยอ่ะ (แอบได้ยินมาจากโฆษณาทางวิทยุ อีกแล้ว)
มันบอกความเป็นชีวิต Metro ของฝนได้ดีมาก
ไม่รู้ว่าชีวิตเป็นอย่างนี้มานานเท่าไหร่แล้ว คงจาตั้งแต่เรียนจบมั้ง
วันจันทร์ - ศุกร์ ก้อปายทำงาน ๆ ๆ วันเสาร์ ก้อไม่ว่าง ทุ่มให้กับการไปเรียนภาษาจีน
เหลือวันที่เป็นของเราจิงๆอยู่แค่ เพียง วันอาทิตย์นี่แหละ
ข อ บ คุ ณ วั น อ า ทิ ต ย์
ฝนได้อยู่ที่หอซักเสื้อผ้า เก็บกวาดห้อง ดูแลตัวเอง
ฝนได้พักผ่อน ดูทีวี ฟังวิทยุ อ่านหนังสือ ที่ตัวเองชอบ
ฝนได้ออกไป Shopping ซื้อของ เดินห้าง ดูหนัง ตามใจ
ฝนได้ไปเที่ยวที่ที่ตัวเองอยากไป
ฝนได้เป็น ตัวของตัวเอง
และนี่แหละมั้ง ที่เป็นชีวิต แบบ Metro life ที่จะว่ายุ่งเหยิงก้อยุ่งนะ
แต่ก้อยังมีวันอาทิตย์นี่แหละ ที่เราสามารถเอาไว้เติมพลังชีวิตของเรา
 May 16 Nice Quoteค้นหาตัวเองให้พบว่าเรา "แน่" ที่ไหน แล้วก้อมุ่งมั่นไป
อย่าปล่อยให้ตัวเองเหมือนเป็ด
ที่เหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำอาไรได้ดีบ้าง
จะให้บินก้อทำได้ แต่ดูไม่สง่าเหมือนนก
จะให้ขันก้อพอได้ แต่ไม่เพราะเหมือนไก่
จะให้ว่ายน้ำก้อทำได้ แต่ไม่พลิ้วเหมือนปลา
แต่ครั้นพอจารู้ว่าตัวเองมีอาไรดีซักหน่อย
ก้อดันมากลายเป็นเป็ดย่างไปเสียแล้ว
Credit : ปูปรุง จ้า May 06 Ads Idea
April 26 我的日记 - - วันนี้ของฉัน 我好久没写中文日记 没相信我能写了吗? 可是我就尝试自己写呀 我差十分八点起床..啊 今天我迟到了 必须到公司九点 可是八点三刻我就到地铁呀 没关系 没关系 我只迟到十分 我九点十分到公司 -*- 我早上没什么多工作 一边工作 一边聊天儿 一边上网 一边写日记 中午我跟同事去百货公司吃午饭 我们吃面条 吃完以后我们一起去书店看看书 我要买一本中文书 可是那家没有了 太可惜呀 下午我打算看见一个好朋友在 Esplanard 她在那儿工作 可是今天她没做工作 她去看电影 我要去做工作了 想着你们都, 再见 |
|
|
